Thursday, May 29, 2014

ഒരില പൊഴിയും പോലെ .....


അവസാന അദ്ധ്യായവും 

വായിച്ചു തീരാറായിരിക്കുന്നു 
വായിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന 
ഏടുകളില്‍ എവിടെയോ 
ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്
ഇതു വരെ മിഴികള്‍ തേടിയ 
സുത്രവാക്യങ്ങള്‍..

ജീവിതത്തിന്‍റെ ഗണിതകൂട്ടുകളില്‍
കൂട്ടിയും ഗുണിച്ചും ഹരിച്ചും
ബാക്കിയാകുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ 
നിശ്ശബ്ദമൊരു നിഴലായ്
സിരകളില്‍ പടര്‍ന്നിറങ്ങാന്‍ 
വെമ്പുന്ന നേരിന്‍റെ ചിറകടികള്‍ 
കാതോര്‍ത്ത് ഇനി 
വായിച്ചു തീര്‍ക്കാം 

ഒരില പൊഴിയും പോലെ 
ഒരിതള്‍ അടരും പോലെ
വായിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന 
ഏടുകളില്‍ എവിടെയോ 
ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്
ഇതു വരെ മിഴികള്‍ തേടിയ 
സുത്രവാക്യങ്ങള്‍.. 

1 comment:

എനിക്കിനി,,,,,

എനിക്കിനി ഒരു കാഴ്ചയോളം ദൂരത്തായി ആകാശംവേണം എന്റെ നിറകണ്ണോളം ആഴത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കണം ഒരു നെടുവീർപ്പിനാൽ ഉള്...