Tuesday, June 29, 2010

ഇനി ഞാന്‍ നടക്കട്ടെ....(കവിത)

ചുറ്റിലും....
മൌനം മണലായ് തിളയ്ക്കുന്നു.

കാനല്‍ ജലത്തിന്റെ വശ്യതയില്‍
ഗ്രീഷ്മ ചിത്തം പതയ്ക്കുന്നു...

കര്‍മ്മപാശങ്ങള്‍ കുരുക്കുന്ന
തൂവലില്‍ തണലറ്റ
കനല്‍ വീണ പാതയില്‍
എന്നില്‍ നിന്നെന്നിലേക്കെത്ര കാതം??


ഇനി നടക്കട്ടെ.....
അവസാന തിരിയും 

കരിന്തിരി കത്തുന്നു....

ഇരുള്‍ വിഴുങ്ങും മുമ്പ്

മറവിയിലൊതുങ്ങാം....

നിറം കെട്ട
ഉപചാര വാക്കുകളില്‍

ഉണ്മയെ അടക്കാം...

ഭൂതകാലത്തിന്റെ 

ഭൂമി ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ നാം
നാളെ തിരുത്തിക്കുറിക്കാം......

അപ്പോഴും..

എനിക്കു എനിക്കുമിടയിലുള്ള
മൌനമെല്ലാം നിനക്കുള്ളതാണ്.....

2 comments:

  1. I like this.best wishes............

    ReplyDelete
  2. ടിച്ചറിന്റെ പതിവ് ശൈലിയില്‍ നിന്നും വേറിട്ട് നില്‍ക്കുന്നു ഈ കവിത, സ്ഥായിയായ ഭാവത്തിനു മാറ്റമില്ലെങ്കിലും!
    നന്നായി.

    ReplyDelete

എനിക്കിനി,,,,,

എനിക്കിനി ഒരു കാഴ്ചയോളം ദൂരത്തായി ആകാശംവേണം എന്റെ നിറകണ്ണോളം ആഴത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കണം ഒരു നെടുവീർപ്പിനാൽ ഉള്...