Monday, December 17, 2012

..


വാക്കുകള്‍ക്കതീതമായി 
നോവിനെ പ്രണയിക്കുന്ന മനസ്സ്..
ചുറ്റും ഓര്‍മ്മകളാകുന്ന വണ്ടത്താന്റെ നൃത്തം ...
വേനല്‍ രാവുകളിലൊങ്ങോ 

പാതിമുറിഞ്ഞ കിനാവിന്റെ നിഴലാട്ടം...
മുന്നില്‍ നരച്ച സ്വപ്നങ്ങളുടെ 

കൊഴിഞ്ഞ ഇലകള്‍ വീണ നടപ്പാത..
പുനര്‍ജ്ജനി തേടി വീണ്ടും 

പാവമൊരു ആത്മാവിന്റെ ഞരക്കം...

4 comments:

Anu Raj said...

പാവം...പാവം ആത്മാക്കള്

സൗഗന്ധികം said...

പുനർജന്മ സങ്കല്പങ്ങൾ തളിർത്തുവല്ലോ....

ശുഭാശംസകൾ......

മനോജ്.എം.ഹരിഗീതപുരം said...

ആത്മാക്കൾ അലയാതിരിക്കട്ടെ

Sureshkumar Punjhayil said...

Nurungalukal...!

Manoharam, Ashamsakal...!!!

എന്‍റെ പെണ്ണേ......,

പെണ്ണേ , ഇത് ഇരുളാണ് ... നിലാപുതപ്പും ചൂടി ഈ ഇരുൾക്കാട്ടിലൂടെ നിന്റെ കരം കോർത്ത് എനിക്കേറെ ദൂരം സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്... പെണ്ണേ , ...