Monday, December 17, 2012

..


വാക്കുകള്‍ക്കതീതമായി 
നോവിനെ പ്രണയിക്കുന്ന മനസ്സ്..
ചുറ്റും ഓര്‍മ്മകളാകുന്ന വണ്ടത്താന്റെ നൃത്തം ...
വേനല്‍ രാവുകളിലൊങ്ങോ 

പാതിമുറിഞ്ഞ കിനാവിന്റെ നിഴലാട്ടം...
മുന്നില്‍ നരച്ച സ്വപ്നങ്ങളുടെ 

കൊഴിഞ്ഞ ഇലകള്‍ വീണ നടപ്പാത..
പുനര്‍ജ്ജനി തേടി വീണ്ടും 

പാവമൊരു ആത്മാവിന്റെ ഞരക്കം...

4 comments:

  1. പാവം...പാവം ആത്മാക്കള്

    ReplyDelete
  2. പുനർജന്മ സങ്കല്പങ്ങൾ തളിർത്തുവല്ലോ....

    ശുഭാശംസകൾ......

    ReplyDelete
  3. ആത്മാക്കൾ അലയാതിരിക്കട്ടെ

    ReplyDelete
  4. Nurungalukal...!

    Manoharam, Ashamsakal...!!!

    ReplyDelete

എനിക്കിനി,,,,,

എനിക്കിനി ഒരു കാഴ്ചയോളം ദൂരത്തായി ആകാശംവേണം എന്റെ നിറകണ്ണോളം ആഴത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കണം ഒരു നെടുവീർപ്പിനാൽ ഉള്...