Saturday, March 15, 2014

വേവിന്റെ പുഞ്ചിരി ...

മൌനത്തിന്റെ 
മറവില്‍
ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു 
ഇരുളിനെ ഭയക്കാത്ത
കടവാവലുകള് ... 

 ഒഴുകുന്ന 
പുഴയുടെ വശ്യതയില്‍
 ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
 വരള്ച്ചയുടെ ഭീകരമുഖം......

 ഉപാധികളില്ലാത്ത 
വാക്കുകളില്‍ 
കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു
 മിഴികളിലെ 
കണ്ണീർ കടല്‍ ..

 ഇന്നീ കടം വാങ്ങിയ
രാപ്പകലുകളില്‍
 മനമറിയാതെ 
നീയറിയാതെ
ഓരോ നിമിനേരവും 
അളന്നെടുക്കുന്നു
പ്രാണനില്‍ തുടിക്കുന്ന
വേവിന്റെ പുഞ്ചിരി ...











2 comments:

  1. വേവുന്ന പുഞ്ചിരി

    ReplyDelete
  2. പ്രാണനിലെ വേവിലും പുഞ്ചിരി..

    നല്ല കവിത

    ശുഭാശംസകൾ.....

    ReplyDelete

എനിക്കിനി,,,,,

എനിക്കിനി ഒരു കാഴ്ചയോളം ദൂരത്തായി ആകാശംവേണം എന്റെ നിറകണ്ണോളം ആഴത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കണം ഒരു നെടുവീർപ്പിനാൽ ഉള്...