Sunday, January 20, 2013

നിശാഗന്ധികള്‍ വിടരുന്നു...

മറവു ചെയ്യപ്പെട്ട കിനാക്കളുടെ
ശവമഞ്ചം തുറന്നാണ് വീണ്ടുമവന്‍
മുന്നില്‍ എത്തിയത്..

ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ട കിനാനിലാവ്
വാതില്‍പ്പടിയില്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു..

മഴനൂലുകള്‍ വലനെയ്ത ജാലകപ്പാളിയിലൂടെ
തെന്നല്‍ കുളിരു വില്‍ക്കുന്നു...


നിദ്രയില്‍ ചേക്കേറിയ കിനാശലഭം
രാപ്പാടിയുടെ ഗീതം കാതോര്‍ക്കുന്നു...


പ്രണയത്തിന്റെ താഴ്വാരയില്‍
നിശാഗന്ധികള്‍ വിടരുന്നു...

തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ അറിയാതെ
അകലെ അകലെ എവിടെയോ
നിദ്ര പൂക്കുന്ന കാടുകളില്‍
വിരലുകള്‍ കോര്‍ക്കാതെ
നീയും ഞാനും കിനാക്കളും
നാളെയുടെ ഇലത്തുമ്പില്‍
ഹിമകണമായി പൊഴിയുന്നു...

5 comments:

  1. നിശാഗന്ധികള്‍ വിടരട്ടെ

    ReplyDelete
  2. ഒരിക്കൽ കുഴിച്ച് മൂടിയത് ..വീണ്ടും മനസ്സിനെ മഥിക്കുന്നുവോ....

    ReplyDelete

എനിക്കിനി,,,,,

എനിക്കിനി ഒരു കാഴ്ചയോളം ദൂരത്തായി ആകാശംവേണം എന്റെ നിറകണ്ണോളം ആഴത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കണം ഒരു നെടുവീർപ്പിനാൽ ഉള്...