Sunday, March 17, 2013

പിന്‍വിളിക്ക് കാതോര്‍ക്കാനാവാതെ....

മൌനത്തിന്റെ ആലയില്‍
വെന്തൊടുങ്ങുന്നത്
കിനാവിന്റെ വെയില്‍നാളമോ
നോവിന്റെ മഴമേഘമോ്
കിനാവും നോവും പടര്‍ത്തിയ
കരിമഷിയോ...?

ഉത്തരങ്ങളില്‍ എങ്ങോ
വിറങ്ങലിച്ച വാക്കുകളില്‍
വിരല്‍ ചൂണ്ടി വിരഹത്തിന്റെ
ഉഷ്ണക്കാറ്റ് തീയൂതുന്നു...

ആയുസ്സ് ഗ്രസിച്ച
നീല ഞരമ്പുകളില്‍
ചിന്തകള്‍ നിലവിളിക്കുന്നു
പിന്‍വിളിക്ക് കാതോര്‍ക്കാനാവാതെ....

2 comments:

  1. ആയുസ്സ് ഗ്രസിച്ച
    നീല ഞരമ്പുകളില്‍
    ചിന്തകള്‍ നിലവിളിക്കുന്നു

    കഠിനബിംബം പിടിതരുന്നില്ല

    ReplyDelete
  2. കിനാവും നോവും പടര്‍ത്തിയ
    കരിമഷിയാവാം

    ശുഭാശംസകൾ...

    ReplyDelete

എനിക്കിനി,,,,,

എനിക്കിനി ഒരു കാഴ്ചയോളം ദൂരത്തായി ആകാശംവേണം എന്റെ നിറകണ്ണോളം ആഴത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കണം ഒരു നെടുവീർപ്പിനാൽ ഉള്...