Sunday, January 4, 2015

നാം കടലായി തീരുമ്പോള്‍....

നടവഴികളില്‍
നാം ഇരുവരും
ഒരുമിച്ചു
നടക്കുമ്പോള്‍
നമ്മുടെയുള്ളില്‍ 
മൌനം
ഒരു കടലായി
ഇരമ്പുന്നു

നമ്മളില്‍ നമ്മള്‍
മാത്രം അറിയുന്ന
കടല്‍....

തിരകളാര്‍ക്കുന്ന
ഒച്ചയുള്ള കടല്‍

ഒരുമിച്ചൊരു
നോട്ടമെത്തുമ്പോള്‍
മിഴിത്തുമ്പിനാല്‍
നാം നമ്മിലൊരു
ഭൂപടം വരയുന്നു
തിരികെ പോകാന്‍ 
വെമ്പുന്ന പകലിന്‍റെ 
തിരമാലകള്‍
മായ്ച്ചു മായ്ച്ചു
കളയുന്നൊരു
ഭൂപടം

നിനവുകളറിയാതെ
വെയില്‍
നിഴലുകളറിയാതെ
മാഞ്ഞു പോകുന്ന ഭൂപടം

2 comments:

  1. വരഞ്ഞു കഴിയുമ്പോഴേ മാഞ്ഞുപോകുന്ന ഭൂപടങ്ങൾ ...!

    ReplyDelete
  2. മൌനം കടലും,
    നോട്ടം ഭൂപടവും ആയിത്തീരുന്ന
    മനോഹരകവിഭാവന..!!

    ആശംസകള്‍........

    ReplyDelete

വരും കാലമേ.........

വരും കാലമേ , നീയെനിക്കി കൈക്കുമ്പിൾ നിറയെ തെളിവുള്ള നിറങ്ങൾ തരിക... മനസ്സില്‍ പടരുന്ന  കരിമുകിൽച്ചീളുകള്‍  വകഞ്ഞുമാറ്റി...