Thursday, August 4, 2011

ദീപം എരിഞ്ഞൊടുങ്ങും നേരം...


നിഴലായ് പിന്തുടര്‍ന്നെത്തിയൊരു
 എണ്ണയെ പ്രണയിച്ചതിനാല്‍ 
വീടിനു ശ്രീയായ് നറുദീപമായ്
എരിഞ്ഞടങ്ങുമൊരു തിരിയുടെ
ശ്വാസ നിശ്വാസ താളമൊരു
നിശ്ശബ്ദനിലവിളിയല്ലാതെ
മറ്റെന്തായിരിക്കാം.?




5 comments:

ഗോപന്‍ said...
This comment has been removed by the author.
ഗോപന്‍ said...

അപ്പോള്‍ എണ്ണയോ?
വറ്റി വരണ്ട് തിരിയില്‍ വലിഞ്ഞ് സ്വയം വെളിച്ചമായി, കാലശേഷം ആരാലും സ്മരിക്കപ്പെടാതെ..............

ഗോപന്‍ said...

കൊള്ളാം

ഗോപന്‍ said...

നല്ല കലിത !

ഭാനു കളരിക്കല്‍ said...

നന്ദിത കവിതയുടെ സ്പര്‍ശമുണ്ടല്ലോ സുഹൃത്തേ...
മനോഹരം. ആത്മസത്തയുടെ തിളക്കം.

എന്‍റെ പെണ്ണേ......,

പെണ്ണേ , ഇത് ഇരുളാണ് ... നിലാപുതപ്പും ചൂടി ഈ ഇരുൾക്കാട്ടിലൂടെ നിന്റെ കരം കോർത്ത് എനിക്കേറെ ദൂരം സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്... പെണ്ണേ , ...