Tuesday, February 5, 2013

കാവ്യസരണിയില്‍.....

ഒറ്റപ്പെടുന്നവന്റെ നിശ്ശബ്ദ നിലവിളിയില്‍
മൌനത്തിന്റെ ഭീകര അലകളില്‍
മണ്ണിനെയുമ്മ വച്ചു മയങ്ങുന്ന ഇലകളില്‍
മറവിയുടെ മാറാല മൂടാത്ത ദിക്കുകളില്‍
ജനിമൃതികള്‍ക്കിടയിലെ പെരുവഴികളില്‍
തീപ്പക്ഷികള്‍ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന കിനാക്കളില്‍
അക്ഷരങ്ങള്‍ എന്നും കവിതയില്‍ അലിയുന്നു..

6 comments:

  1. അക്ഷരങ്ങള്‍ അലിയുന്ന കവിത

    ReplyDelete
  2. നന്നായിരിക്കുന്നു കൊച്ചു കവിത

    ReplyDelete
  3. 'അക്ഷരങ്ങള്‍ എന്നും കവിതയില്‍ അലിയുന്നു'

    കൊള്ളാം

    ReplyDelete
  4. ഒറ്റപ്പെടുന്നവന്റെ കിനാക്കളില്‍

    ReplyDelete
  5. കവിത ഇഷ്ടപ്പെട്ടു . ഒന്നാമത്തേയും, അഞ്ചാമത്തേയും വരികൾ പ്രത്യേകിച്ചും .. നന്നായി.

    ശുഭാശംസകൾ..............

    ReplyDelete
  6. അക്ഷരങ്ങള് അതിഞ്ഞു ചേരട്ടെ

    ReplyDelete

ജാലകങ്ങള്‍....

എന്നിലേക്കെത്തുന്ന എല്ലാ ജാലകങ്ങളും നിനക്കിനി അടയ്ക്കുകയോ തുറന്നിടുകയോ ചെയ്യാം. എങ്കിലും, ഒരിറ്റു കാഴ്ചയുടെ ഉറവയിലേക്ക് നീ മാറ...